Het leven van bluesmuzikanten is niet altijd zo rock-’n-roll als ze het zelf zouden willen. Vorige week hoorden we hier alleen maar positieve geluiden uit de backstage van De Zwerver, maar nu vertellen Dirty Harry & His Smelly Harper ons een heel ander verhaal over hun optreden in de Brugse Magdalenazaal; nochtans ook een concertzaal van formaat…
“Vrijdag 3 februari. We vertrokken rond 16 uur richting Brugge, toen de lucht ineens wit werd. Sneeuw… Al gauw ontstond een enorme chaos op de snelwegen en we raakten amper vooruit. Aan een slakkentempo zijn we uiteindelijk toch in Brugge geraakt, maar daar viel een tweede voorval ons te beurt. Op een tweetal kilometer van de eindbestemming werkten de remmen van onze chauffeur zijn camionette plots niet meer!
We belden naar de organisatie van Art Rock. Geen probleem: wij kwamen te voet met de mondharmonica’s en de gitaar en zij zouden voor een andere basdrum zorgen. Zo trokken we met verkleumde handen door de sneeuw, kermend van de kou. Eenmaal toegekomen in de Magdalenazaal, werden we in een sneltempo ontvangen en op onze rechten en plichten gewezen.
Verrassing drie: er bleek toch niks voorzien! De organisatie dacht immers dat een basdrum een micro was voor de basdrum… Dit probleem was gelukkig snel opgelost door een lokale drummer, maar toen nog bleek dat de gitaarversterker langs geen kanten geluid produceerde, was het plots onze schuld en begon de PA-man ons te beschuldigen van ondegelijk materiaal. “Daarvoor stapt een mens al eens door de sneeuw”, dacht ik toen…
Soms is het respect dus ver te zoeken, zeker als je weet dat we hier gratis kwamen optreden… Onze chauffeur heeft zelfs nog de takelkosten betaald en dit terwijl achteraf bleek dat wij daar niet hoefden te spelen, aangezien ze ons toch maar konden afblaffen. Een zinloos optreden, dus. Volgende keer beter!”
















0 Responses to “On Tour with Dirty Harry and His Smelly Harper (2)”